Zwierzowisko

Podatek od posiadania psa w Polsce — stawki maksymalne, uchwały gmin i zwolnienia ustawowe

7 minut czytania. Aktualizacja: .

Potocznie nazywany podatkiem od psa obowiązek finansowy nosi w polskim prawie nazwę opłaty od posiadania psów i jest uregulowany w art. 18a oraz art. 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Od 2008 roku nie jest to już danina obowiązkowa w całym kraju, lecz opłata o charakterze fakultatywnym — oznacza to, że o jej pobieraniu lub całkowitej rezygnacji z niej decyduje samodzielnie każda rada gminy w drodze uchwały. Nawet w tych miastach i gminach, które utrzymują opłatę, spora grupa opiekunów nie musi płacić ani złotówki dzięki zwolnieniom zapisanym wprost w ustawie lub we wprowadzonych przez samorząd ulgach za adopcję ze schroniska i zaczipowanie.

Senior spacerujący z psem na smyczy po chodniku w polskim mieście
Senior spacerujący z psem na smyczy po chodniku w polskim mieście

Najważniejsze

  • Opłata od posiadania psów jest nieobowiązkowa dla samorządów (art. 18a ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) — wiele dużych miast (m.in. Warszawa, Wrocław, Łódź i Gdańsk) całkowicie z niej zrezygnowało.
  • Gmina decydująca się na pobór opłaty nie może przekroczyć górnego limitu rocznego ogłaszanego co roku przez Ministra Finansów i Gospodarki w obwieszczeniu w Monitorze Polskim (186,29 zł w 2026 r., 191,32 zł w 2027 r.).
  • Z mocy samej ustawy (art. 18a ust. 2) z opłaty zwolnione są m.in. osoby powyżej 65. roku życia prowadzące samodzielnie gospodarstwo domowe (z tytułu posiadania jednego psa) oraz podatnicy podatku rolnego (do dwóch psów).
  • Wiele gmin pobierających opłatę wprowadza w swoich uchwałach dodatkowe zwolnienia dla właścicieli psów adoptowanych z lokalnego schroniska, psów zaczipowanych lub poddanych kastracji.

Dlaczego w jednym mieście płaci się za psa, a w sąsiedniej gminie nie?

Zgodnie z art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych rada gminy może wprowadzić opłatę od posiadania psów. Użycie przez ustawodawcę słowa może oznacza, że bez podjęcia przez radnych wyraźnej uchwały wprowadzającej opłatę na terenie danej gminy obowiązek ten w ogóle nie powstaje. Opłatę pobiera się wyłącznie od osób fizycznych posiadających psy — nie płacą jej zatem osoby prawne, fundacje, schroniska ani firmy utrzymujące psy stróżujące na terenie przedsiębiorstwa.

Wiele dużych polskich miast — według zestawienia Infor.pl z października 2026 r. m.in. Warszawa, Wrocław, Łódź, Gdańsk i Gdynia — zrezygnowało z opłaty od posiadania psów. Częstym argumentem jest to, że koszty administracyjne prowadzenia ewidencji, wysyłania upomnień i egzekucji mogą przewyższać realne wpływy do budżetu miasta, a lepiej zachęcać mieszkańców do czipowania zwierząt niż obciążać ich dodatkową opłatą.

Z drugiej strony wiele mniejszych gmin, a także część dużych miast, nadal utrzymuje tę opłatę — na przykład Kraków pobiera 36 zł rocznie od jednego psa (stawka niezmieniona w latach 2013–2026, płatna do 31 maja). Górną granicę stawki rocznej za jednego psa ogłasza corocznie Minister Finansów i Gospodarki w obwieszczeniu w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych (kwota jest waloryzowana o wskaźnik inflacji: 186,29 zł na 2026 r. i 191,32 zł na 2027 r.). Rada gminy może ustalić stawkę niższą od limitu ministerialnego i określa w uchwale dokładny termin płatności, także dla osób, które weszły w posiadanie psa w trakcie roku.

Kto nie płaci podatku od psa z mocy ustawy? Pełna lista zwolnień (art. 18a ust. 2)

Nawet jeżeli mieszkasz w gminie, w której rada gminy uchwaliła maksymalną stawkę opłaty od posiadania psów, samorząd nie ma prawa pobrać jej od osób wymienionych w art. 18a ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zwolnienia te obowiązują z mocy samego prawa w całej Polsce i żadna uchwała gminna nie może ich uchylić ani zawęzić.

Szczególną uwagę warto zwrócić na trzy najpopularniejsze grupy uprawnionych. Pierwsza to osoby w wieku powyżej 65 lat prowadzące samodzielnie gospodarstwo domowe — zwolnienie przysługuje im na jednego psa. Druga to osoby zaliczone do znacznego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej (dawna I grupa inwalidzka) — również z tytułu posiadania jednego psa, niezależnie od tego, czy jest to wyszkolony pies asystujący, czy zwykły kundelek. Trzecia grupa to osoby niepełnosprawne (z jakimkolwiek stopniem niepełnosprawności) z tytułu posiadania psa asystującego.

Czwarta liczna kategoria to rolnicy: podatnicy podatku rolnego są zwolnieni z opłaty od posiadania nie więcej niż dwóch psów w gospodarstwie. Jeżeli więc rolnik opłacający podatek rolny posiada dwa psy, nie płaci nic; jeśli posiada trzy psy, w gminie z obowiązującą opłatą zapłaci wyłącznie za trzeciego psa.

Grupa uprawniona (art. 18a ust. 2 u.p.o.l.)Limit liczby psów objętych zwolnieniemDodatkowe warunki ustawowe
Osoby w wieku powyżej 65 lat1 piesWarunkiem jest samodzielne prowadzenie gospodarstwa domowego przez seniora
Osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności1 piesWystarczy orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (pies nie musi mieć certyfikatu psa asystującego)
Osoby niepełnosprawne posiadające psa asystującegoKażdy pies asystującyDotyczy psa odpowiednio wyszkolonego i oznaczonego uprzężą z certyfikatem (np. psa przewodnika osoby niewidomej)
Podatnicy podatku rolnegoDo 2 psów (włącznie)Zwolnienie przysługuje osobom fizycznym opłacającym podatek rolny (nie dotyczy samego podatku od nieruchomości)
Przedstawiciele dyplomatyczni i konsularni państw obcychBez limitu ilościowegoPod warunkiem wzajemności oraz nieposiadania obywatelstwa polskiego i stałego pobytu w RP

Ulgi lokalne: zwolnienie z opłaty za adopcję ze schroniska, czip lub kastrację

Oprócz twardych zwolnień ustawowych art. 19 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych upoważnia radę gminy do wprowadzania innych niż wymienione w ustawie zwolnień przedmiotowych. W praktyce wiele samorządów, które pobierają opłatę od posiadania psów, wykorzystuje ten przepis jako narzędzie polityki zapobiegania bezdomności zwierząt.

Częstą ulgą lokalną jest zwolnienie z opłaty od posiadania psa adoptowanego z gminnego schroniska dla bezdomnych zwierząt (podstawą jest okazanie umowy adopcyjnej ze schroniska). Popularne jest też zwolnienie (lub obniżenie stawki) dla właścicieli psów trwale oznakowanych mikroczipem, a w niektórych gminach także dla opiekunów, którzy poddali zwierzę zabiegowi kastracji lub sterylizacji. Kraków zwalnia na przykład psy wzięte z krakowskiego schroniska, psy zaczipowane lub wytatuowane, psy wykastrowane i psy do 8. miesiąca życia (czip i kastrację trzeba zgłosić i udokumentować).

Aby skorzystać ze zwolnienia gminnego (lub zgłosić przysługujące zwolnienie ustawowe, jeśli pies był wcześniej zarejestrowany w ewidencji podatkowej urzędu), należy złożyć w wydziale podatków i opłat urzędu miasta lub gminy krótkie oświadczenie wraz z kopią dokumentu potwierdzającego prawo do ulgi (np. zaświadczeniem o zaczipowaniu, umową adopcyjną ze schroniska lub orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności).

Jak w 2 minuty sprawdzić, czy Twoja gmina pobiera opłatę od psa?

Wejdź w Biuletyn Informacji Publicznej (BIP) swojego urzędu miasta lub gminy i wpisz w wyszukiwarkę hasło opłata od posiadania psów. Jeśli gmina ją pobiera, w uchwale znajdziesz aktualną stawkę roczną, numer konta bankowego (lub informację o wpłacie u inkasenta/sołtysa) oraz wykaz lokalnych zwolnień za czip i adopcję.

Co w przypadku przygarnięcia psa w drugiej połowie roku lub śmierci zwierzęcia?

Uchwały rad gmin regulują również sytuacje, w których obowiązek podatkowy powstaje lub wygasa w trakcie roku kalendarzowego. Przy wejściu w posiadanie psa w ciągu roku uchwała zwykle wyznacza osobny termin zapłaty (w Krakowie — do 14. dnia miesiąca następującego po nabyciu psa), a część gmin zwalnia młode psy (w Krakowie — do 8. miesiąca życia). Niektóre samorządy pobierają też niższą opłatę za pierwszy rok, jeżeli psa nabyto w drugiej połowie roku, dlatego warto sprawdzić te zasady w uchwale swojej gminy.

Równie ważne jest formalne wyrejestrowanie psa w urzędzie gminy (w tych gminach, które prowadzą ewidencję podatkową), gdy zwierzę odejdzie ze starości, zostanie uśpione z przyczyn medycznych, zaginie lub zmieni właściciela. Jeżeli opiekun nie zgłosi tego faktu pisemnie w wydziale finansowym urzędu gminy, system księgowy będzie w kolejnych latach automatycznie naliczał zaległość wraz z odsetkami podatkowymi.

A co z kotami, królikami czy fretkami? Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przewiduje w art. 18a opłatę wyłącznie od posiadania psów. Żadna gmina w Polsce nie ma podstawy prawnej do uchwalenia podatku ani opłaty lokalnej od posiadania kota domowego lub innych zwierząt towarzyszących.

Sprawdź zwierzaki do adopcji zwolnione z opłat gminnych

Adopcja psa ze schroniska lub fundacji nie podlega podatkowi PCC, a w wielu gminach pobierających opłatę lokalną (np. w Krakowie) daje prawo do zwolnienia z opłaty od posiadania psa.

Przejdź do narzędzia

Częste pytania

Czy zakup psa z hodowli wymaga zapłacenia podatku PCC (2%) w urzędzie skarbowym?
To zależy od statusu sprzedającego i kwoty. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC-3 w wysokości 2% wartości rynkowej, płatny w ciągu 14 dni w urzędzie skarbowym) należy zapłacić, jeżeli kupujesz psa o wartości rynkowej przekraczającej 3000 złotych (przy umowach zawartych do 2 listopada 2026 r. — 1000 złotych) od osoby, dla której ta sprzedaż nie podlega VAT (np. od hodowcy amatora, który nie prowadzi działalności gospodarczej). Jeżeli podstawa opodatkowania nie przekracza 3000 zł (art. 9 pkt 6 ustawy o PCC w brzmieniu od 3 listopada 2026 r.) albo otrzymujesz zwierzę bezpłatnie w drodze adopcji, podatek PCC nie występuje.
Czy straż miejska podczas kontroli na spacerze może sprawdzić, czy opłaciłem podatek od psa?
Straż miejska kontroluje przestrzeganie przepisów porządkowych (np. art. 77 Kodeksu wykroczeń, regulaminu gminnego czy obowiązku szczepienia na wściekliznę). Sama opłata od posiadania psów jest natomiast należnością publicznoprawną, do której stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej — organem podatkowym właściwym do jej weryfikacji i poboru jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta (wydział podatkowy urzędu).
Czy jeśli wynajmuję mieszkanie w dużym mieście bez opłaty, a zameldowany jestem w małej gminie, muszę płacić podatek od psa?
W prawie podatkowym dla osób fizycznych decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce zamieszkania (centrum interesów życiowych, w którym przebywasz na co dzień wraz z psem), a nie adres dawnego zameldowania na pobyt stały. Jeżeli mieszkasz na stałe i utrzymujesz psa na terenie miasta, w którym rada miasta zniosła opłatę od posiadania psów, nie podlegasz tej opłacie.

Źródła, wytyczne naukowe i akty prawne wykorzystane przy opracowaniu artykułu:

  • Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 707 ze zm.; art. 18a, art. 19 i art. 20)
  • Obwieszczenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2026 (M.P. 2025 poz. 726) i na rok 2027 (M.P. 2026 poz. 741), art. 19 pkt 1 lit. f
  • Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa — Opłata od posiadania psów (bip.krakow.pl, stawka 36 zł w latach 2013–2026) oraz Infor.pl, Podatek od psa w 2026 r. (25.10.2026)
  • Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. 2026 poz. 191 ze zm.; art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 9 pkt 6 — próg 3000 zł od 3.11.2026, zmiana: Dz.U. 2026 poz. 1354)

Artykuł ma charakter edukacyjny i informacyjny — nie zastępuje bezpośredniego badania klinicznego u lekarza weterynarii. W nagłych przypadkach zagrożenia życia zwierzęcia skontaktuj się z całodobową lecznicą weterynaryjną (24h).

Powiązane poradniki

Wszystkie w tym dziale

Dodaj zgłoszenie lub wpis

Zaginął mój zwierzakZnalazłem zwierzęDodaj ogłoszenieDodaj hotel lub usługęDodaj swojego zwierzakaOtwórz pełną mapę Polski